De conservator van het Muiderslot over Ingeborg van der Enden:

Voor dez tentoonstelling ‘Zinnebeeld, minnebeeld, fotobeeld’ in Rijksmuseum het Muiderslot heeft Van der Enden de liefdesgedichten van P.C. Hooft (Emblemata Amatoria)  in vijf onderwerpen waarvan sommige nog weinig bespreekbaar zijn binnen liefdesrelaties. In de Emblemata Amatoria is de minne altijd een vrouw; dus niet bij Van der Enden. Zij heeft de rollen letterlijk omgedraaid. Ogenschijnlijk passend in deze tijd, maar dat geldt niet voor alles. Mishandeling binnen het huwelijk waar juist de vrouw de rol van agressor aanneemt, is een van de onderwerpen die Van der Enden in haar werk behandeld.

De liefde speelt in de 17de- en 18de-eeuwse minneplaatjes de hoofdrol en ook binnen het werk van Van der Enden is dat het geval, ondanks de soms schrijnende onderwerpen. Als metafoor heeft zij daarvoor het (poppen-) huis gekozen dat staat voor veiligheid en geborgenheid. De opbouw vande fotocollages is een samenspel van maquette en decor (het poppenhuis), fotografie en beeldmanipulatie. Door met deze lagen te werken verwijst ze naar de emblemata die op eenzelfde manier zijn opgebouwd; voor- en achtergrond.
In de foto’s zijn al deze lagen één geworden, maar in het tentoongestelde poppenhuis is de gelaagdheid terug te zien.
Ernst en humor wisselen elkaar af in het werk van Van der Enden, waardoor zij op een prikkelende manier een aantal hedendaagse maatschappelijke thema’s die raken aan de liefde, weet te verbeelden.
Ingeborg van der Enden maakt digitale en analoge collages waarbij realistische vervreemding kenmerkend is voor haar werk. Haar opleiding Beeld & Mediatechnologie heeft ze genoten aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten (HKU). Sinds dertien jaar opereert Ingeborg als ontwerpster en richt zich daarnaast stevig op haar kunstenaarschap.